Kurt, Yediği Ayazı Unutmaz!

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Günlerdir 2014 tarihinde 6360 sayılı yasayla mahalleye dönüşen belde ve köylerin kırsal statüsü korunsun mu korunmasın mı ikilemini tartışıyoruz.

Kırsal mahalle ve kırsal alan statüsü ne getiriyor ne götürüyor isterseniz bunu bir analiz edelim.

Perifer mahallelerin kırsal mahalle ve kırsal alan olarak kalması durumunda muafiyet olarak; 

a) Gelir vergisinden muaf esnaf ile basit usulde gelir vergisine tabi mükellefler tarafından bizzat işyeri olarak kullanılan bina, arsa ve araziler ile mesken amaçlı kullanılan binalar ve zirai istihsalde kullanılan bina, arsa ve araziler emlak vergisinden,

b) 26/5/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu uyarınca alınması gereken bina inşaat harcı ile imarla ilgili harçlardan muaf, tutulurken,

İndirim olarak ise;

a) Ticari, sınai ve turistik faaliyetlerde kullanılan bina, arsa ve araziler için emlak vergisi %50,

b) 2464 sayılı Kanun uyarınca alınması gereken vergi, harç (bina inşaat harcı ile imarla ilgili harçlar hariç) ve harcamalara katılma payları %50 indirimli uygulanır.

Ayrıca bu yerlerde, içme ve kullanma suları için alınacak ücret; işyerleri için belirlenmiş olan en düşük tarifenin %50’sini, konutlar için belirlenmiş olan en düşük tarifenin %25’ini geçmeyecek şekilde belirlenir, denilmektedir.

Yönetmelik metnine bakıldığında eğer kırsal statüsü korunan bir mahalle bu statüden çıkartılıp kent merkezindeki mahalleler statüsüne indirgendiğinde Mersin merkez mahalleler için uygulanan arsa, bina gibi alanlarda emlak ve katı atık  vergisi, inşaat ruhsatı veya bina yapımında alınan bazı ek  harçların tam olarak alınacağı ayrıca içme ve kullanma suyu tüketiminde tam tarife uygulanacağı anlaşılmaktadır.

İlgili yönetmelik ‘’ kırsal mahalle ve kırsal alan’’ statüsünün hangi koşullarda korunması gerektiğini tek tek belirtirmiş ve…

Bir mahallenin kırsal mahalle olarak tespit edilebilmesi için;

a) Kırsal yerleşim özelliğinin devam edip etmemesi,

b) Şehir merkezine olan uzaklık ve ulaştırma durumu,

c) Belediyelerin yol, su, atık su, katı atık, toplu taşıma gibi hizmetlerinden en az birine erişebilme imkânına tam kapasitede ulaşabilip ulaşamaması,

ç) Mevcut yapılaşma durumunun kırsal niteliğinin devam edip etmemesi,

d) İmar mevzuatı uyarınca yerleşik ve gelişme alanları içinde olup olmaması,

e) Sosyo-ekonomik olarak; kırsal nüfus oranının yüksek olması, yüzölçümünün önemli bir kısmını tarım, orman, mera, yaylak ve kışlak arazilerinin oluşturması, tarımsal üretimin, hayvancılık ve orman faaliyetlerinin başlıca geçim kaynağı olarak tespit edilmiş olup olmaması, hususlarından bir veya daha fazlası ile benzeri hususlar dikkate alınır, denilmektedir.

Yukarıdaki maddelerin hemen hemen hepsi aşağıda ifade edeceğim iki mahallenin kırsal mahalle statüsünün korunması  için yeterli  kriter olmasına rağmen bu yönetmelik maddeleri halkın görüş ve talepleri dikkate alınmadan ” ben yaptım oldu” dayatması ile Toroslar belediye meclisinin kendi meclis yönetim çoğunluğu ile kabul edilen ve kırsal mahalle statüsünden çıkartılması için MBB meclisine gönderilen, sosyolojisini çok yakından tanıdığım hatta iç içe olduğum 2 mahalleye dikkat çekmek istiyorum.

Birincisi Değirmendere mahallesi… Aslında mahalle olmaktan çok öte köy statüsünü koruyan hiçbir yaylacı yabancı yerleşimcinin olmadığı homojen bir sosyolojiden, homojen bir toplumdan bahsediyorum.

Değirmendere 3194 sayılı imar kanununun ve imar mevzuatının girmediği bir yerleşim yeri olarak alt yapısı ve kanalizasyon şebekesi olmayan toplum ulaşım dışında belediye hizmetlerinden yararlanamayan çiftçiliğin tam manasıyla hâkim olduğu gerçek manada kırsal mahalle ve kırsal alan  statüsü korunması gereken bir köyümüz…

İkincisi Çapar mahallesi ki tapu kayıtlarında Çapar geçmesine rağmen herkes ondan doğup büyüyen bir parça olan Ayvagediği’ni tanır. Sonradan Ayvagediği’nin bir parçası olarak kalan ve Ayvagediği’ne 8 km. mesafe olan bu mahzun belde  aslında yine homojen bir köy sosyolojisinin hâkim olduğu bir kırsal mahallelerimizin bir parçası olmasına rağmen tek şanssızlığı kendinden kopan bir parçanın Ayvagediği’nin zaman içinde adını hafızalardan siliyor veya gölgeliyor olması.

Ayvagediği mevcut statüsüyle belki kırsal mahalle olma özelliğini yitirmiş olabilir ancak ondan doğan ve ona ait bir parça olan 8 km. daha ilerisin de Çapar yerleşimi ve yine aynı mesafede olan Değirmendere  halkının ne suçu var ki külfette Mersin merkez mahalleler gibi değerlendirilip ” indirimsiz ve muafiyetsiz emlak vergisi, bina harcı ve su parası ” ödemelerini dayatılırken iş nimete geldiğinde bu üç maymunu oynuyor,  kentin sosyal ve kültürel imkanlardan yararlanamayan mahalleler olarak normal mahalleler statüsü ve koşullarını dayatıyor, merkez mahalleler  gibi indirimsiz, muafiyetsiz harç, vergi veya su parasını tam ödemelerini bekliyorsunuz.

Değirmendere ve Çapar’ın herhangi bir yerine 1/5000’lik nazım, 1/1000’lik uygulama imar planı veya Ayvagediği’nin  500 metre yarıçaplı merkezi dışındaki yerlerine 1/1000’lik uygulama imar planı getirdiniz mi ki Toroslar, Yenişehir veya Mezitli merkez mahalleleri ile bir tutuyorsunuz.  Özellikle merkez ilçelerin tarımla geçinen perifer mahalleleri düşünüldüğünde her yıl olası dolu ve don tehdidine karşı elinde dua etmekten başka seçeneği kalmayan, güneşin altında kalmaktan esmerleşmiş teni, dik ve sarp arazilerinin taşını ayıklarken parçalanmış nasırlı elleriyle büyütüp geliştirdiği bir dönüm şeftali bahçesinden elde edeceği garanti olmayan elli bin liralık yıllık gelirle indirimsiz tam olarak almak istediğiniz içerisinde türlü kalemlerin yansıdığı su parasını nasıl ödesin?

Önce Toroslar Belediyesi 5393 sayılı belediye kanunun ‘’ Belediyenin Görev, yetki ve sorumlulukları’’ başlıklı 14/a. maddesi ve Mersin Büyükşehir Belediyesi ise 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun ‘’ Büyükşehir Belediyesi Görev, Yetki ve Sorumlulukları’’ başlıklı 7/b ve 7/c maddesinde kendilerine görev ve sorumluluk yükleyen  ” İMAR ve ALTYAPI ” başta olmak üzere  ilgili maddede ki diğer görev, yetki ve sorumluluklarını yerine getirsin ki sonrasında bu mahallelerin kırsal mahalle statü çelişkisini konuşalım.

Siyaset, halk için yapılır. Ve bir yerel yönetim birimi olan belediyeler halk tarafından dolaysız doğrudan seçilen ve halkla doğrudan iletişimin olduğu bir mecra, vatandaşla her daim hemhal olunması gereken  bir alandır.

Halkın razı gelmeyeceği halka külfet yükleyen bir sorunu önünü arkasını düşünmeden halka dayatmak bir siyasi acemiliktir. Ayrıca halkı yok sayıp halkı karşınıza alarak  siyasi manevra alanınızı büyütüp geliştiremeyeceğiniz ortada iken vakit varken bu akla ziyan histerinizden vazgeçmenizi tavsiye ederim.

Dolayısıyla buradan Toroslar ilçe belediyesi ve Mersin Büyükşehir Belediyesini uyarıyorum. Vatandaşı sakın hafife alıp sapak yollarda gelecek aramayın!

Zira ‘’ Kurt kışı geçirir ancak yediği ayazı unutmaz!’’