Emlak Sektöründe Gelecek Trendi: ‘’Ofissiz Emlakçılık’’

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Uzun yıllar boyunca geleneksel yöntemlerle yürütülen emlak sektörü de dijital çağın gereksinimlerinden nasibini almış bu sektörde değişime uğramış, teknolojinin hızla gelişmesi, internetin yaygınlaşması ve müşteri davranışlarının değişmesi, “ofissiz emlakçılık” kavramını gündeme taşımıştır.

Bugün bir emlak danışmanı, yalnızca ‘’güçlü bir dijital kimlik’’ ve ‘’doğru pazarlama araçlarıyla’’ ofis açmadan da sektörde var olabilir.

Dijitalleşmenin sunduğu imkanlar sayesinde, satıcı ve alıcılar artık ilk temaslarını internet üzerinden kurarlarken online ilan siteleri, sosyal medya platformları, sanal tur uygulamaları ve dijital sözleşme çözümleri, fiziksel ofis ihtiyacını büyük ölçüde azaltma yoluna gitme eğilimi göstermektedir.

Dolayısıyla bu yeni düzen, hem maliyetleri düşürürken beraberinde daha esnek bir çalışma modeli sunmaktadır.

Soru şu… Ofissiz emlakçılık geçici bir trend mi, yoksa sektörün geleceğini şekillendiren kalıcı bir dönüşüm mü?

Geleneksel emlakçılığa bakıldığında merkezi ve ulaşılabilecek lokasyonlarda ofisler açılarak işler yürütülüyor bu da doğal olarak; ofis kirası, ofis dekorasyon masrafları, personel giderleri, elektrik, su, internet giderleri derken bu durum geleneksel ofisli emlakçılığa ciddi bir ekonomik maliyet yüklerken müşteri güvenini kazanmada önemli bir rol oynuyordu.

Ancak çağın getirdiği dijitalleşmeyle birlikte insanlar artık aradıkları evi, arsayı ya da ticari gayrimenkulü ilk olarak dijital platformlardan araştırırken bu durum, ofissiz emlakçılığın yükseliş trendine ve emlak sektörünün klasik iş modelinin tartışılmasına veya şekillendirmesine kapı aralayan bir sürece evrilemeye başladı.

Özellikle düşük maliyet, esnek çalışma, dijitalleşmeyle daha geniş müşteri ağı ve hızlı iletişim ve şeffaflık gibi avantajlar sağlarken beraberinde müşteride öteden beri gelen özellikle yüksek bütçeli yatırımlarda fiziksel bir ofis görmeden emlakçıya güven sorununu, kurumsal imaj kimlik ve ciddiyet göstergesi durumunu, esnek çalışmanın getirdiği disiplin sorununu beraberinde getirdiğini unutmamak gerekiyor.

Gelinen noktada artık müşteriyle temasın büyük kısmı telefon, e-posta, WhatsApp veya sosyal medya üzerinden gerçekleştiği veya yüz yüze görüşmelerin yalnızca gayrimenkulün gezilmesi veya sözleşme aşamasında gerekli olduğu düşünüldüğünde bu durum sabit bir ofis ihtiyacını ikinci plana ittiğini gösteriyor.

Ofissiz emlakçılığın diğer bir avantajı, danışmanlara lokasyondan bağımsız çalışma imkânı sunar. İster evden ister kafeden, isterse farklı şehirlerden iş yürütmek mümkün hale gelirken böyle bir durumda özellikle genç ve teknolojiye yatkın emlak danışmanları ofissiz emlakçılığı cazip hale getirir.

Ve dijital pazarlama sayesinde tek bir semt ya da mahalle ile sınırlı kalmadan, ülke genelinde hatta yurtdışından müşterilere ulaşmak mümkün gelirken sosyal medya reklamları, Google ve YouTube gibi platformlar, müşteri tabanını genişlemesine kapı aralar.

Bu durumda ikinci bir soruyu da sormak gerekiyor. Ofissiz emlakçılık, sektörün geleceği mi?

Kabul edelim ki emlak sektörü, dijitalleşmenin etkisiyle geri dönüşü olmayan bir dönüşüm sürecine girdi. Gelinen noktada ofissiz emlakçılık, yalnızca bir trend değil, geleceğin iş modeli olarak kabul ediliyor. Ancak bu modelin başarısı, danışmanın dijital araçları ne kadar etkin kullandığı ve güven duygusunu ne kadar güçlü inşa ettiğine bağlı olması yönüyle şekilleniyor. Özellikle pandemi sonrası dönemde uzaktan çalışmanın normalleşmesi, müşterilerin dijital çözümlere olan güvenini artırdı. Bu da ofissiz emlakçılığın daha hızlı benimsenmesine katkı sağladı.

Üçüncü bir soruyu soracak olursak ofissiz emlakçılık, ofis olmadan mümkün mü?

İşin yasal boyutuna bakıldığında, Taşınmaz Ticareti Hakkında Yönetmelik bu konuda oldukça net ve katı kurallar koyuyor. Zira emlakçılık faaliyetleri yalnızca belirlenen kriterleri karşılayan işletmeler tarafından yapılabiliyor.

1-Emlakçılık yapabilmek için Ticaret İl Müdürlüğünden ‘’ticaret yetki belgesi’’ alınması gerekiyor.

2-Yetki belgesi, yalnızca fiziksel bir işletme adresine sahip olanlara veriliyor. Yani evden ya da sanal ofisten emlakçılık yapmak, resmi olarak yönetmelik kapsamında mümkün değil.

3-İşletmenin fiziki şartları da yönetmelikte belirtilmiş durumda. Örneğin, emlak ofisinin asgari metrekare büyüklüğü, ayrı bir girişe sahip olması, iş sağlığı ve güvenliği kurallarına uygunluğu gibi kriterler aranıyor.

Dolayısıyla, tamamen “ofissiz” bir şekilde yani sabit bir işletme adresi olmadan emlak alım satımı yapmak yasal olarak mümkün değil. Home Office tarzı çalışma yaygınlaşsa da resmi kayıtlarda mutlaka işletme adresi gösterilmek zorunluluğu vardır. Sanal ofisler yönetmelikte kabul edilmiyor; ancak bazı girişimciler fiziksel bir adres üzerinden yetki belgesi alıp, işin büyük kısmını dijitalden yürütülürken, ilan siteleri, sosyal medya pazarlaması, sanal tur ve dron çekimleri sayesinde müşteriyle buluşma süreci ofisten bağımsız ilerleyebiliyor.

Özetle pratikte emlakçılığın %80’i ofis dışından yapılabiliyor; fakat yasal olarak “ofissiz” olunamıyor.

Peki gelecekte ofissiz emlakçılık yasal hale gelebilir mi?

Zaman ve zemin kavramının dijitalleşmeyle birlikte ortadan kalkmış olması mevzuat değişikliğine kapı aralarsa neden mümkün olmasın. Zira pandemiyle birlikte e-ticaretin yaygınlaştığı, iş koşullarının Home ofise taşındığı bu dijital dünyada bugün ‘’ofis’’ zorunluluğu mevzuata dahil olsa da gelecekte her şeyin dijitalleşmeye tevdi edileceği düşünüldüğün de fiziki ofis şartının mevzuatla birlikte ortadan kalkmasıyla ofissiz emlakçılığı emlak ticaretin bir parçası olarak görebilmek mümkün hale gelebilir.