Ufkun Efendileri…

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Şu tartışmasız…

On yıllar sonra siyasal tarihçiler geçmişi analiz ederken Türkiye’yi dönüştüren dönüştürürken de yeniden inşa eden iki büyük liderden bahsedecek.

Şuna inanıyorum ki bugün bu iki büyük lider etrafında ‘’büyük ülkü büyük ülke’’ idealinde buluşanlar gelecekle ilgili anılarını konuşurlarken çocuklarına belki torunlarına anlatacakları onurlu bir hikayeleri olacak.

Bir siyaset bilimci bir siyaset analisti olarak şunu rahatça söyleyebilirim, bunu anlamak idrak edebilmek için çok da siyaset bilmek gerekmiyor.

Siyaset sosyolojisinde birçok liderlik profili vardır.

Bunlardan en etkili olanı revizyonist bakış açısıyla ülkesine bir vizyon çizen ” vizyoner liderlik” profilidir.  Bu liderlik profilinin karşı konumunda ise mevcut durumu korumak adına dönüşüme karşı olan ” statükocu liderlik” profili vardır.

Vizyoner liderler, proaktiftir. Yani hep yeni koşullar oluşturmak veya mevcut koşulların seyrini değiştirmek için gerektiğinde inisiyatif alır. Olabilecek bir sorunu önceden görüp sorun olmaktan çıkartan bir yaklaşıma sahiptir. Özgüvenleri yüksektir. Vizyon sahibidirler. Sürekli değiştirmeye, dönüştürmeye dönük misyonları vardır.

Ayrıca etki odaklıdır. Etki alanındaki toplumlarını motive ederler. Teşvik eden, gerektiğinde inisiyatif alan bir karaktere sahiptirler. Kısaca ‘’rasyonel akıl’’ rehberliğinde ‘’ etki odaklı’’ kişiliği ile öne çıkarlar.

İkinci tip yani statükocu liderler ise, reaktiftir. Yani tepkisel bir karaktere sahiptir. Yeniliğe, gelişime, dönüşüme kapalıdırlar. Olumlu düşünmezler. Hep gergindir, paniktirler. Özgüvenleri yoktur. Depresif mizaçlıdır. Yani deyim yerindeyse bir bardak suda fırtınalar kopartırlar. Tam bir trajedi senaristidirler.

Bugün ben vizyoner iki liderden; Sayın Erdoğan ve Sayın Bahçeli’den bahsedeceğim.

Öncelikle, AK Parti ve MHP iki parti olarak Cumhur ittifakı ortak aksında iş birliği zemini oluşturması tarihe önemli bir kayıt olarak düşülmesi gereken siyasi liderler olarak oynadıkları ‘’tarihi rolle’’ hep övgüyle yad edileceklerini söyleyebilmek mümkündür.

Cumhur İttifakı Türk siyasi tarihinin en anlamlı mutabakat zeminlerinden biridir. Bu ittifak ne kadar değerliyse, ittifakı sağlayan iki liderin, yani Sayın Erdoğan ve Sayın Bahçeli’nin sergilediği siyasi duruş da o kadar değerlidir.

Tartışmasız Cumhurbaşkanı Erdoğan sergilediği liderlikle uluslararası siyasette marka haline gelmiştir. AK Parti gibi tarihi başarılara imza atan büyük bir siyasi hareketi, her seçimde %50’yi aşan oy oranlarıyla büyük bir parti oluşturmak; siyasette yeni bir tarz, yol, kimlik meydana getirme başarısı kolay bir iş değildir.

Ayrıca Erdoğan, 1960’lı yıllarda ortaya çıkan darbe vesayet düzenine son vermiş, 15 Temmuz 2016 darbe teşebbüsü karşısında ilk kez darbecilerin karşısına çıkarak ‘’darbeyi önleyen ilk lider ‘’olmuştur.

Erdoğan’ın 15 Temmuz gecesi milleti sokağa döken iradesi çok değerli olduğu gibi, MHP lideri Sayın Bahçeli’nin Erdoğan’la birlikteliğe kararı ve büyük desteği kadar, 7 Ağustos Yenikapı ruhu da o kadar değerlidir.

Erdoğan ve Bahçeli’nin Cumhur İttifakı ile geliştirdiği mutabakat anlayışı, geleceğe dönük Türkiye’nin selameti için hayati derecede önem taşımaktadır. Bu birliktelikle sadece darbenin artçı sarsıntıları engellenmemiş darbeci teşebbüslere karşı da sağlam bir siyasal duruş ile tescillenmiştir.

Darbe bezirganları doğal olarak siyasetin etkisizleşmesini, darmadağınık olmasını, toplumsal güvenin yitirilmesini hep isterler. İşte bu ittifak ruhu, daha sonrasına dönük 2018 genel, 2019 yerel ve 14-28 Mayıs 2023 genel ve 2024 yerel seçim birlikteliği ile siyaseti pekiştirip, sağlamlaştırarak daha kavi ve muhkem hale getirmiştir.

Bu birliktelikle, darbeci-vesayetçi anlayışı üreten sistemin genetiği ile oynanmış dolayısıyla, Cumhurbaşkanlığı Hükümet sisteminin getirdiği düzenle darbe sistematiğini bozmuştur. Bu birliktelikle, siyasal kutuplaşma yoluyla sosyolojik travmalar üretmek, sokakları karıştırmak isteyenlerin hevesleri kursağına tıkanmıştır. Ayrıca darbelerinde, sokak olaylarının da ülkeyi karıştırmak isteyenlerin kirli oyunlarının da panzehiri olmuştur.

Son olarak 22 Ekim 2024’te Sayın Bahçeli’nin grup konuşmasındaki çıkışıyla başlayan ‘’ terörsüz Türkiye’’ ideali 11 Temmuz 2025 itibarıyla ete kemiğe bürünmüş ilk adım atılmıştır.

Sayın Bahçeli özellikle milliyetçi çevrelerce büyük saldırı ve sataşmalara hadsiz eleştirilere maruz bırakılsa milliyetçiliği sorgulansa da siyasi geleceği üzerinden yersiz okumalar yapılsa da bu iddia ve idealinden vazgeçmemiştir.

Sayın Erdoğan ise Sayın Bahçeli’nin bu terörsüz Türkiye idealini sahiplenmiş kendisine atılan ‘’ büyük ve güçlü Türkiye’’ iddiasını havada yakalamış ve yürütmenin tarafı olarak bu iddiayı devlet projesine dönüştürmüştür.

Kırk binin üzerindeki insan ve 2 trilyon dolarlık ekonomik kayba mal olan terör, ülke içinde bitirilmesine rağmen sınır dışı operasyonlarla devam ediyor olması bu kaybı minimize etse de sinek küçükte olsa mide bulandırır misali sona erdirilmesi gerekiyordu.

Gerek darbe ve gerekse terör hadiseleri karşısında iki lider gerektiğinde ‘’devlet adamı’’ özelliklerine sahip birer politikacı olduğunu en kötü zamanlarda güçlü bir şekilde sergilemiştir.  Günübirlik siyasi veya popülist hesaplar yerine ülke selametine odaklı bir anlayışın neticesinde iki lider siyasal zeminini bugüne kadar mükemmel şekilde tahkim etmesini bilmiştir.

Gelecekte bu iki lider, darbe, terör ve tüm meydan okumalara karşı meydana getirdikleri Cumhur İttifakı, ülkenin içinden geçtiği şu ekonomik sancılı süreçte ülkeyi daha da ileriye götürecek güç ve kapasite inşasının yanında ülkeyi geleceğe taşıyacak vizyonel bakış açısıyla son olarak terörsüz Türkiye perspektifleriyle ‘’ büyük ve güçlü Türkiye’’ kurgusunun mimarları olarak hatırlanırken  ufkun efendileri olarak anılacaklardır.